آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم موجب جواز آن ، مىشود ، ممكن است مردم بگويند : چنين كارى در حضور پيغمبر انجام شد ، او چيزى نگفت ، معلوم است كه انجام آن ، جايز است ؛ اگر جايز نمىبود آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم منع مىكرد ! مثلًا اگر يك زن و شوهر در حضور پيغمبر دعوا كند ، مرد به زن دشنام دهد ، آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم ساكت بماند ، مردم فكر مىكنند كه حتماً دشنام دادن به زن جايز است ؛ اگر جايز نمىبود ، پيغمبر اورا از اين كار منع مىكرد . بر همين دليل ، بر پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم واجب است كه فوراً از كارهاى ناپسند ، مردم را منع كند . ممكن است كسى توجيه كند كه سكوت پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله و سلم از روى ترس بوده است ! نه چنين چيزى براى آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم وجود ندارد ، پيغمبر در هر شرايطىكه قرار داشته باشد ، بايد زود نهى از منكر نمايد . خداوند جل جلاله به پيغمبر وعده داده است كه او را از شرّ مردم حفظ مىكند . « وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » « 1 » پيغمبر از جانب خدا بيمه شده بود و هيچ‌وقت به‌خاطر ترس ، حق را كتمان نمىكرد و هيچ‌گاهى هم ضررى متوجه آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم نشد ، فقط در جنگ " احد " دندان مباركش شكست ، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم در همه‌ى جنگ‌ها شركت مىكرد و تا وقت رحلت ، بدن مباركش آسيب نديد ، علت فوت آن‌حضرت نيز أثر همان زهرى بود كه زن يهوديه آن را داخل گوشت كرده بود . پيغمبر آن

--> ( 1 ) - مائده / آيه 67